Vietnam Bergtreken 2026: Authentiek & Eerlijk

De bergen van Vietnam strekken zich uit over het hele land met dramatische toppen, weelderige valleien en eeuwenoude culturen. De drie belangrijkste regio's zijn: de noordelijke bergen (Sapa, Ha Giang), de centrale hooglanden (Dalat, Kon Tum) en het Annamite-gebergte.

Onze reisgids bevat de beste bestemmingen, wandelroutes, kosten en insider-ervaringen voor bergavonturen die u in 2026 kunt beleven.

Hoe kom je er (of hoe ik leerde om me geen zorgen te maken en van Vietnamese bussen te houden)

Iedereen zal je vertellen dat je de nachttrein naar Lao Cai moet nemen om naar Sapa te gaan. En ja, het is niet zo erg, want ik heb eigenlijk best goed geslapen in de zachte slaapcoupé. Maar wat niemand vermeldt, is dat het treinstation om 5 uur 's ochtends een complete chaos is. Stel je voor dat alle backpackers in Zuidoost-Azië in één gebouw gepropt zitten, waarvan de helft met een kater, en allemaal proberen uit te zoeken welke bus naar Sapa gaat. Ik overdrijf niet...

Maar de busrit de berg op? Dat is waar het leuk wordt. Een Vietnamese vrouw (voor mijn Russische vrienden: de term is 'baboesjka') die naast me zat, bleef me kleine verpakte snoepjes aanbieden en wees me op bezienswaardigheden waarvan ik de naam niet kon uitspreken. Het bleek dat ze op weg was naar haar dochter, die was getrouwd met iemand uit een Hmong-familie. We konden niet echt communiceren, behalve met gebaren, maar op de een of andere manier zorgde ze ervoor dat ik bij de juiste halte uitstapte. Dat is Vietnam ten voeten uit.

Voor Ha Giang nam ik de rechtstreekse bus vanuit Hanoi, een rit van ongeveer zes uur met een steeds spectaculairder wordend landschap. 

Mijn minitip: ga aan de rechterkant zitten voor een beter uitzicht. Neem ook snacks mee, want de rustplaatsen zijn... interessant. Ik heb het dan over mysterieus vlees op stokjes en koffie die sterk genoeg is om de doden wakker te maken. Eigenlijk is de koffie best lekker als je er eenmaal aan gewend bent, het is eigenlijk siroop. Ik vond het heerlijk!

De waarheid over Sapa

Oké, Sapa krijgt veel kritiek omdat het zo toeristisch is, en ja, sommige delen zijn dat ook echt. Het belangrijkste marktgebied? Pure toeristenval. Maar als je ongeveer 20 minuten in een willekeurige richting loopt, ben je ineens weer in het echte Vietnam (het typische Vietnamese rijstveldenlandschap dat je in films ziet!).

Ik verbleef uiteindelijk bij een Hmong-familie in het dorp Ta Van (helemaal per ongeluk, toen ik verdwaald raakte tijdens een wandeling en zij me gewoon... uitnodigden?). De grootmoeder sprak misschien vijf woorden Engels, maar op de een of andere manier hebben we een hele avond gepraat. Nou ja, ik praatte, zij luisterde en knikte begripvol (Google Translate hielp daarbij). We dronken samen rijstwijn die smaakte als raketbrandstof, maar na het derde glas ging hij steeds beter naar binnen.

De Fansipan-kabelbaan is ontzettend duur, zo'n 800.000 VND, wat ik normaal gesproken aan eten voor drie dagen uitgeef. Maar weet je wat? Soms is het prima om toerist te zijn. Het uitzicht vanaf daarboven is absoluut waanzinnig, vooral als het helder weer is. Ik ging rond 14.00 uur naar boven en had geluk met het weer. De helft van de mensen daar nam selfies, maar de andere helft stond daar gewoon met open mond. Ik behoorde zeker tot de groep met open mond!

Een advies: sla Cat Cat Village over. Het is op dit moment eigenlijk Sapa Disneyland. Vraag in plaats daarvan aan letterlijk iedereen die daar verblijft naar kleinere dorpjes. Ze kennen meestal wel iemand die homestays aanbiedt. Zo kwam ik terecht in Ban Ho, waar het veel rustiger was en niemand me om de vijf seconden iets probeerde te verkopen. Ja, mensen die je spullen/souvenirs proberen te verkopen in toeristische gebieden van Sapa kunnen je humeur bederven als je iemand bent die bang is om mensen te beledigen. Je weet wel wat ik bedoel!

Ha Giang Loop: of hoe ik bijna stierf en van elke seconde genoot

Hier wordt het serieus. Ik reed al maanden op motorfietsen door Zuidoost-Azië en dacht dat ik het onder de knie had. Ha Giang lachte om mijn zelfvertrouwen en liet me vervolgens zien hoe bergen er echt uitzien.

De eerste dag buiten de stad Ha Giang reed ik lekker door en voelde ik me prima. Toen kwam ik bij Quan Ba en besefte ik dat ik door de uitlopers had gereden. De echte bergen moesten nog komen. Dat uitzichtpunt bij Twin Mountains? Op foto's ziet het er mooi en vredig uit (en sommige mensen maken grapjes over voor de hand liggende uitzichten, als je begrijpt wat ik bedoel!). De realiteit is dat je op een klif staat met windsnelheden van 25 km/u en je afvraagt of de remmen van je motor wel zo goed zijn als je hoopt.

Die avond kwam ik aan in Dong Van en voelde me behoorlijk voldaan. Ik heb gegeten in een klein restaurantje annex homestay, waar het kind van de eigenaar me steeds aanstaarde (waarschijnlijk vroeg hij zich af waarom die rare buitenlander pho met een lepel at). Het eten was echter ongelooflijk lekker!

Dag twee was de Ma Pi Leng-pas, waar iedereen over praat alsof het gewoon weer een mooi uitzichtpunt is. Jongens, dit is niet zomaar een mooi uitzichtpunt. Dit is een smalle weg die is uitgehouwen in een klif boven een rivierkloof die naar beneden loopt... Ik weet niet hoe diep, want ik durfde niet te kijken. Het uitzicht is absoluut waanzinnig, maar dat geldt ook voor de weg. Ik zag daar een man die reels maakte (waarschijnlijk voor TikTok/Instagram) vlak bij de rand en ik dacht echt dat ik getuige zou zijn van een tragedie. Doe dat alsjeblieft niet!

Ik moest even stoppen bij het kleine café daarboven om mijn zenuwen te kalmeren. Ik raakte aan de praat met een Vietnamese motorrijder die zei: "Oh ja, dit is een makkelijke weg, wacht maar tot je de weg naar Meo Vac ziet." Het bleek dat hij niet overdreef.

Wat je niet vaak hoort over Ha Giang is hoe stil het er is (geen woordspeling bedoeld!). Je rijdt door deze valleien en realiseert je plotseling dat je al een uur lang geen ander voertuig hebt gezien. Alleen jij, de bergen en af en toe een waterbuffel die je veroordelend aankijkt. Het is zo vredig dat je begrijpt waarom mensen kluizenaar worden.

Verborgen plekjes die echt verborgen zijn

Iedereen heeft het altijd over verborgen pareltjes die uiteindelijk in elke reisgids staan, in godsnaam! Noem het op dit moment maar gewoon de gevonden plek. Maar ik ben op een aantal plekken gestuit die echt onontdekt aanvoelden (ja, technisch gezien kun je nu zeggen dat ze niet meer zo verborgen zijn en je kunt me een hypocriet noemen, maar denk in relatieve zin!).

Mu Cang Chai is er een van. Het is vooral bekend om zijn rijstterrassen, maar niemand gaat er eigenlijk heen. Ik denk omdat het lastig te bereiken is en er geen Instagramwaardige kabelbaan is. Maar man, die terrassen gaan eindeloos door! Ik verbleef daar bij een familie die nog nooit een westerse gast had gehad. De kinderen volgden me overal als was ik een soort exotisch dier. Hun moeder maakte ongelooflijke kleefrijst gekookt in bamboe, waar ik sindsdien nog steeds van droom. Ik ben op dit moment gek op Vietnamees eten...

Dan is er nog het dorp Y Ty, dat zo afgelegen ligt dat ik niet eens zeker weet of er wel toeristen mogen komen, haha. Ik nam een bus, daarna een motortaxi en liep vervolgens twee uur lang door modder die tot aan mijn enkels kwam. Elke modderige stap was het waard. De Ha Nhi-bevolking daar woont nog steeds in traditionele lemen huizen en leek oprecht verrast om mij te zien. Er was een enorme taalbarrière, maar de dorpshoofd (?) nodigde me toch uit om mee te eten. Soms heb je geen woorden nodig. Plattelandsbewoners zijn gewoon anders, of het nu in Vietnam, de VS of Indonesië is, en ik weet zeker dat degenen onder jullie die naar het platteland van een ander land zijn gereisd, weten wat ik bedoel.

Het Ba Be-meer was anders en best wel verbazingwekkend. Ik heb een boottocht gemaakt door wat de mensen daar de sprookjesgrot noemen, wat misschien wat afgezaagd klinkt, maar eigenlijk heel magisch is. Het water is zo helder en de akoestiek in de grot is zo wild dat onze gids (ja, ik heb een rondleiding geboekt, klaag me maar aan!) traditionele liederen begon te zingen en die weerklonken ongeveer dertig seconden lang. Bovendien zag ik daar meer vogels dan waar ook in Vietnam. Niet echt verborgen, maar veel minder druk dan de beroemde plekken.

Wanneer gaan (en waarom iedereen dit verkeerd heeft)

Iedereen herhaalt hetzelfde advies dat september tot november perfect is, maar is dat wel zo?
Ja, het weer is geweldig en de rijstterrassen zijn goudkleurig en zo. Maar wat ze je niet vertellen, is dat iedereen dit weet! Oktober in Sapa is net een backpackersconventie.

Ik ben in maart geweest en het was echt perfect. Koele ochtenden, warme middagen (niet bloedheet), overal bloemen. De rijstvelden zijn heldergroen in plaats van goudkleurig, wat eigenlijk nog mooier is op foto's. Bovendien zijn er veel minder toeristen, dus je kunt echt een gesprek voeren met de lokale bevolking in plaats van te moeten concurreren met reisgroepen.
En weet je wat? Mijn mooiste herinneringen aan die plek zijn de momenten waarop ik met dorpsbewoners heb gepraat in mijn gebrekkige Vietnamees (met hulp van Google Translate). Dat zijn de momenten die ik me nog levendig herinner. Iets met menselijke verbondenheid en zo...

December wordt afgeschreven als te koud, maar ik ontmoette een stel (Frans, denk ik, aan het accent te horen) dat in december naar Ha Giang was geweest en zei dat het ongelooflijk was. Frisse, heldere dagen en ze hadden de hele route vrijwel voor zichzelf. Neem gewoon warme kleding mee en bereid je voor op een aantal behoorlijk koude nachten. We hebben het hier over slaapzakweer.

De zomer zou vreselijk zijn vanwege de regen, maar eerlijk gezegd vond ik het dramatische weer geweldig. Die onweersbuien in de bergen in de middag zijn iets heel bijzonders. Plan alleen geen serieuze wandeltochten en wees flexibel met je planning, want de wegen worden soms weggespoeld. Ik maak geen grapje, het kan gevaarlijk zijn. Als je in die periode hierheen komt, raad ik het niet aan met het gezin, maar alleen als je alleen reist.

Hoewel vrij klein, hebben de bergen van Quang Binh in het Phong Nha National Park hun eigen unieke schoonheid, met ook nog eens de grootste grot ter wereld!

Geldzaken (de cijfers die er echt toe doen)

Budgetreizen in de bergen zijn belachelijk goedkoop als je het goed aanpakt. Homestays kosten ongeveer 100.000 tot 200.000 VND per nacht ($ 4-8), inclusief diner en ontbijt. En dan hebben we het niet over ramen, want dit zijn echte huisgemaakte maaltijden met groenten uit de tuin en meestal een of andere vorm van lokale alcohol.
Als je veganist bent, dan kan ik je alleen maar veel succes wensen...

Eten in dorpen is in principe gratis. Ik bedoel, je betaalt wel, maar bijvoorbeeld 30.000 VND voor een enorme kom pho die in een westerse stad 12 dollar zou kosten. Straatvoedsel is nog goedkoper, met banh mi voor 15.000 VND en vers fruit voor bijna niets. Moet ik een halve dollar zelfs meetellen?

Het dure zijn de toeristische activiteiten. De Fansipan-kabelbaan kost 800.000 VND (voor volwassenen, waarvan ik aanneem dat je dat bent als je dit leest). Ha Giang Easy Rider-tours kosten ongeveer 200-250 USD voor 3 tot 4 dagen. Het huren van een motorfiets kost ongeveer 200.000 VND per dag. Als je alle hoogtepunten wilt doen, loopt het bedrag aardig op.

Als ik jou was, zou ik de tours gewoon overslaan. Huur je eigen fiets, verblijf in homestays, eet lokaal eten. Ik heb in totaal ongeveer 20 dollar per dag uitgegeven in de bergen, en dat was zonder bijzonder zuinig te zijn (zelfs als ik de paar mini-rondleidingen die ik heb gedaan meereken).

De realiteit van homestays

Homestays zijn geweldig, maar het zijn geen hotels. Je verblijft letterlijk in iemands huis, meestal slaap je op een matras op de vloer in een kamer met andere reizigers. De badkamers variëren enorm: soms is het een fatsoenlijke gedeelde badkamer, soms is het een buitenwc die zijn beste tijd gehad heeft.
Mijn punt is: stel je verwachtingen bij en verwacht geen luxe verblijf. Ik weet dat dit vanzelfsprekend is, maar ik heb mensen horen klagen over de faciliteiten van hun homestay. Je krijgt waar je voor betaalt.

Maar de gastvrijheid van de families die deze homestays runnen is zelfs beter dan die van vijfsterrenhotels waar ik in Vietnam heb verbleven (ik schep niet op).

Het eten is waar homestays echt uitblinken. De beste maaltijden die ik in Vietnam heb gehad, waren zittend op kleine plastic krukjes in dorpskukens. Verse groenten, kruiden die ik niet kon identificeren, vlees dat waarschijnlijk die ochtend nog leefde. Alles werd boven een houtvuur gekookt en in familiestijl geserveerd. De enige uitdaging voor je in homestays zou zijn als je vegetariër/veganist bent. Je zou het moeilijk hebben, want waar ik ook kwam, er waren alleen maar gerechten met vlees. Je kunt natuurlijk vragen om een vegetarische optie, maar verwacht niet te veel.

Op een avond in Pu Luong viel de stroom uit in het hele dorp. In plaats van ongemakkelijk te zijn, werd het een geweldige avond met kaarsen, lokale wijn en de hele familie die me traditionele spelletjes leerde. Dat zijn de momenten die je niet kunt plannen. Ik denk dat de wijn een grotere rol speelde in mijn positieve gevoel daar, haha.

Je weg vinden zonder gek te worden (of je leven te verliezen)

Het motorrijden is lastig. Iedereen wil het doen omdat het er geweldig uitziet op Instagram, maar de Vietnamese bergwegen geven niets om je selfies. Ik rijd al jaren en heb nog steeds een paar spannende momenten gehad. Ik was meer dan eens oprecht bang voor mijn leven...

Als je niet 100% zeker bent, doe dan een Easy Rider-tour. Ja, dat is duurder, maar dan kun je echt van het landschap genieten in plaats van bij elke bocht met witte knokkels te zitten. Bovendien kennen de chauffeurs alle goede fotolocaties en weten ze waar je het lekkerste eten kunt krijgen.
Lees Google-recensies over het bedrijf en kijk of er recensies zijn over veiligheid.

Specifiek voor Ha Giang heb ik veel te veel ongelukken gezien. Steile wegen, plotselinge weersveranderingen en vrachtwagens die de hele weg in beslag nemen (motorrijders die ze proberen in te halen). Als je toch een motor huurt, begin dan met kortere ritten rond de stad Ha Giang om er gevoel voor te krijgen. En draag een helm, dat spreekt voor zich! De verhuurbedrijven hebben tegenwoordig goede helmen.

Het lokale vervoer is wisselvallig. Bussen tussen grote steden werken prima, maar om kleinere dorpen te bereiken moet je meestal een motortaxi nemen of lopen. Xe oms (motortaxi's) zijn overal en goedkoop, maar spreek eerst een prijs af (ik weet niet zeker hoe het met Grab zit, omdat ik dat zelf niet heb gecontroleerd).

Eetavonturen (en -mislukkingen)

Het Vietnamese bergvoedsel is heel anders dan wat je in steden of toeristische gebieden krijgt. Het is hartiger, rustieker, met veel dingen die ik nog nooit eerder had gezien.

Thang co in Ha Giang was... een ervaring. Het is een soep gemaakt van paardenvlees en organen, die traditioneel in het weekend wordt gegeten. Het klinkt vreselijk, maar als je eenmaal over je mentale blok heen bent, smaakt het eigenlijk best goed. De lokale bevolking vond het hilarisch om te zien hoe ik het probeerde. Misschien was het dat ook wel!

Maïswijn kwam overal voor. Elk gastgezin heeft zijn eigen voorraad, variërend van "dit is eigenlijk best lekker" tot "ik denk dat dit verfverdunner is". Probeer het altijd te accepteren als het wordt aangeboden, want het is een teken van gastvrijheid. 

De beste maaltijd die ik heb gehad, was puur toeval. Ik kwam in een storm terecht in de buurt van Mu Cang Chai en schuilde in een klein restaurantje dat ik daar vond en dat eigenlijk iemands keuken was. De vrouw daar sprak geen Engels, maar begreep dat ik honger had. Ze maakte een ongelooflijke noedelsoep met groenten die ik niet kon thuisbrengen en kruiden die mijn mond op een heerlijke manier prikkelden. Het kostte me misschien 2 dollar en ik denk er thuis nog steeds aan op regenachtige dagen... Ik zei het al, dit waren mijn mooiste herinneringen...

Het straatvoedsel in bergstadjes is geweldig. Verse loempia's, gegrilde vleesspiesjes, tropisch fruit dat ik nog nooit had gezien. Gebruik gewoon je gezond verstand en eet waar de lokale bevolking eet, vermijd dingen die te lang hebben gestaan.

Veiligheid (omdat mijn moeder me vroeg dit toe te voegen)

Het weer in de bergen verandert snel. Zoals van zonneschijn naar onweer in vijftien minuten snel. Ik kwam terecht in een stortbui op een bergweg en kon niet verder dan drie meter voor me kijken. Ja, dit is echt en ik overdrijf niet voor het effect. Bekijk maar eens wat YouTube-video's van regen in Vietnam en dan twijfel je misschien niet meer aan mijn verhaal. Ik moest stoppen en het uitwachten onder een willekeurig afdak met een Vietnamese familie die hun thermoskan thee met me deelde.

De wilde dieren zijn niet echt een probleem. Ik heb geen enkel gevaarlijk dier gezien. Er zijn veel waterbuffels, die rustig zijn, tenzij je tussen hen en hun voedsel komt, maar waarom zou je dat doen als je gezond van geest bent? Tijdens het regenseizoen zijn er wat bloedzuigers, maar die zijn meer vies dan gevaarlijk.

De echte veiligheidsrisico's zijn de wegen en het weer. Bergwegen zijn steil, smal en soms in twijfelachtige staat. Voeg daar regen of mist aan toe en het wordt al snel gevaarlijk. Rijd niet 's nachts, forceer het niet als het slecht weer is en vertrouw op je gevoel als iets gevaarlijk aanvoelt. Ik kan het niet genoeg benadrukken: de Vietnamese bergen kunnen gevaarlijk zijn, dus probeer hier geen held te zijn en ga niet nonchalant te werk... alsjeblieft, het is het niet waard!

Buiten de grote steden zijn medische voorzieningen beperkt. Er is een redelijk ziekenhuis in Sapa en elders zijn er basisklinieken, maar bij ernstige gevallen moet je een lange reis terug naar Hanoi maken. Als je van plan bent om te gaan rijden, is een reisverzekering die motorongelukken dekt essentieel.

De Vietnamese bergen zullen je aannames over comfort, gemak en wat reizen de moeite waard maakt op de proef stellen. Je zult waarschijnlijk in de regen terechtkomen, zeker in de war raken en mogelijk enkele van je levenskeuzes in twijfel trekken terwijl je in de mist over een bergweg rijdt.

Maar ik beloof je dat het de moeite waard zal zijn, zolang je maar volhoudt. De bergen roepen, luister je? 

Veelgestelde vragen

1. Wat is het verschil tussen Sapa en Ha Giang Loop?

Sapa is de plek voor jou als je wilt omgaan met lokale etnische minderheden, door rijstterrassen wilt trekken en het rustig aan wilt doen. Je verblijft in dorpjes, eet bij families en leert de omgeving echt kennen. Ha Giang Loop is totaal anders. Het is een motoravontuur van 375 km door zeer afgelegen terrein. Je rijdt door bergpassen zoals Ma Pi Leng, die zonder twijfel een van de mooiste passen van Vietnam is. Als je van cultuur en wandelen houdt, ga dan naar Sapa. Als je op zoek bent naar adrenaline en ruige landschappen, dan is Ha Giang de juiste keuze.

2. Hoeveel dagen moet ik in de noordelijke bergen van Vietnam doorbrengen?

Drie tot vier dagen is ideaal. Dat is genoeg tijd om het echt te ervaren zonder uitgeput te raken. Een 3-4 daagse Ha Giang Loop voert je door Dong Van, Meo Vac, Ma Pi Leng Pass en Tu San Canyon. Voor Sapa kun je 2-3 dagen besteden aan trektochten door dorpen en verblijven in homestays. Als je beide doet, trek dan 6-7 dagen uit. Een korte dagtrip vanuit Hanoi is voldoende als je niet meer tijd hebt, maar eerlijk gezegd zul je het gevoel hebben dat je iets gemist hebt.

3. Wanneer is de beste tijd om de bergen van Vietnam te bezoeken?

Oktober tot maart is de beste periode om te gaan. Het weer is fris, de lucht is helder en je kunt echt van het uitzicht genieten. Eind september tot november is perfect, en december tot begin januari ook. Ja, dan zijn er meer toeristen, maar het weer maakt het de moeite waard. Sla mei tot september over als je kunt. Het is moessonseizoen, alles is bewolkt en de wegen zijn slecht begaanbaar. In december en februari kan het op grote hoogte vriezen, maar de zonsopkomsten zijn ongelooflijk.

4. Is de Ha Giang Loop veilig voor motortochten?

Het is veilig genoeg als je weet wat je doet. De wegen zijn intens, maar ze zijn niet bedoeld om je te doden. Er zijn tal van touroperators die deze tochten dagelijks organiseren. Wat echt belangrijk is: zorg voor een ervaren lokale chauffeur, draag je helm en uitrusting, boek bij iemand die echt weet wat hij doet (niet zomaar een willekeurige kerel) en wees eerlijk tegen jezelf over of je je comfortabel voelt op bergpassen. De paswegen hebben vangrails en die worden goed onderhouden. Probeer het niet in je eentje als je nog nooit in de bergen hebt gereden.

5. In welke bergen kan ik eigenlijk wandelen in Vietnam?

Fansipan is de grootste. Het is de hoogste top met 3.143 meter en het duurt 2-3 dagen om te beklimmen. Ta Xua en Lung Cung zijn ook geschikt om te wandelen. Er is Ngu Chi Son, en rond Sapa kun je overal dorpentrektochten maken. In de buurt van Phong Nha kun je door het karstlandschap wandelen. De meeste Ha Giang-tours bevatten wat wandelen, dorpsbezoeken, wandelingen naar uitkijkpunten en canyonwandelingen, maar het is vooral fietsen. Als je serieus wilt trekken, ga dan voor Fansipan of Ta Xua. Zorg wel dat je fysiek in vorm bent.

6. Hoeveel kosten bergtochten in Vietnam?

Een 3-4 daagse Ha Giang Loop vanuit Sapa kost ongeveer 80 tot 150 dollar per persoon, afhankelijk van de organisator. Budgetaccommodaties kosten 60-80 dollar, en als je een mooie eco-lodge wilt, kost dat 150-250 dollar of meer. Dorpswandelingen in Sapa kosten 40-80 dollar per dag. Fansipan-gidsen kosten ongeveer 120-200 dollar voor 2-3 dagen. Het hangt af van wat je krijgt: luxe homestays versus eenvoudige homestays, of maaltijden zijn inbegrepen, met hoeveel mensen je in je groep bent en hoe goed de organisator is. Als je geld wilt besparen, kun je beter rechtstreeks bij lokale organisatoren boeken dan via boekingsapps. Ook bij gidsen krijg je waar je voor betaalt.

7. Wat is inbegrepen in een typisch bergtoerpakket?

Meestal krijg je vervoer (bus of motor), een slaapplaats (homestay of guesthouse), ontbijt, lunch en diner, een Engelssprekende gids, toegangsprijzen voor de plaatsen die je bezoekt (Ma Pi Leng Pass, Geopark, dat soort dingen) en alle activiteiten die ze gepland hebben (boottochten, dorpsbezoeken, dat soort dingen). Wat meestal niet is inbegrepen: alcohol, snacks die je wilt kopen, fooien, reisverzekering en optionele extra's. Vraag je reisorganisatie wat er precies is inbegrepen voordat je boekt. Sommige bieden water en dragers aan, andere niet.

8. Zijn homestays en pensions in de bergen veilig en schoon?

Homestays zijn wisselvallig, maar als je met een legitieme touroperator gaat, werken ze samen met accommodaties die echt fatsoenlijk zijn. Je hebt misschien geen warm water of airconditioning, maar dat is normaal daarboven, het heeft niets met veiligheid te maken. De bedden zijn eenvoudig, maar ze voldoen. Veel mensen vinden het verblijf in een gastgezin juist een deel van de reden waarom ze zijn gekomen. Als je niet tegen eenvoudige omstandigheden kunt, boek dan tours die gebruikmaken van echte pensions of resorts. Vraag je reisorganisatie voordat je boekt precies wat je krijgt: een eigen kamer of een gedeelde kamer, een eigen badkamer of niet, dat soort dingen.

9. Hoe zwaar zijn de bergtochten in Vietnam?

Ha Giang Loop-tours zijn zwaar, maar niet vanwege de wandelafstand. Het is het motorrijden. Je zit meer dan 8 uur per dag op een motor op gekke, bochtige wegen. Je moet een redelijke conditie hebben en geen last hebben van hoogtevrees. Hoe comfortabel je je op een motor voelt, is veel belangrijker dan of je ver kunt lopen. De trektochten in het dorp Sapa variëren van vrij gemakkelijk (2-3 uur lopen) tot moeilijker (5-6 uur wandelen), afhankelijk van de route die je kiest. Fansipan vereist een goede conditie vanwege de hoogte en het hoogteverschil. Wees eerlijk over je conditie wanneer je boekt, dan kunnen de gidsen daar rekening mee houden.

10. Valt er sneeuw in de bergen van Vietnam?

Ja, in de noordelijke bergen van Vietnam, met name in gebieden als Sapa en het Hoang Lien Son-gebergte (inclusief de Fansipan-piek), kan het tijdens de wintermaanden, meestal van december tot februari, sneeuwen.

11. Wat zijn de belangrijkste bergpassen in het noorden van Vietnam?

De Ma Pi Leng-pas is degene waar iedereen het over heeft. Deze ligt in Ha Giang en is eerlijk gezegd een van de vier mooiste passen in Vietnam. Waanzinnige haarspeldbochten, spectaculaire uitzichten en zeker een paar steile afdalingen. O Quy Ho bij Sapa staat bekend als de Hemelpoort, ligt op een lagere hoogte maar is nog steeds indrukwekkend. De Tham Ma-bergpas is een andere pas op de route door Ha Giang. De meeste tours doen minstens 2-3 passen aan. Mensen stoppen op deze plekken om foto's te maken van de zonsopgang of zonsondergang. Het zijn niet alleen wegen, het zijn ook een soort bezienswaardigheden.

12. Moet ik een motor- of bustour boeken voor Ha Giang?

Met een motortour kun je stoppen wanneer je maar wilt, betere foto's maken en het landschap beter ervaren. Je bent meer betrokken. Bustours zijn gemakkelijker als je nerveus bent of gewoon wilt relaxen. Een motortour betekent meer dan 8 uur rijden per dag. Kies voor de motor als je je comfortabel voelt op een motor, avontuur zoekt en van fotografie houdt. Kies voor de bus als je liever niet de hele dag op een motor zit, als je kinderen bij je hebt of als je niet zo van motorrijden houdt. Sommige touroperators bieden beide aan, en sommige bieden een combinatie waarbij je een deel van de tijd rijdt en de rest met de bus reist.

13. Kan ik op een verantwoordelijke en respectvolle manier dorpen van etnische minderheden bezoeken?

Ja, dat kan als je boekt bij een reisorganisatie die de dorpen echt kent en daar echte relaties heeft. Boek bij gidsen die zelf uit minderheidsgroepen komen. Koop spullen rechtstreeks bij de mensen die ze maken. Vraag toestemming voordat je foto's van mensen maakt. Respecteer hun manier van leven. Zorg ervoor dat je geld daadwerkelijk naar de gemeenschap gaat. Veel tours omvatten overnachtingen in dorpen, wat een goede manier is om het te ervaren. Vermijd alles wat wordt aangeprezen als een "menselijke dierentuin" of "stamtour", want dat is pure uitbuiting. Het ondersteunen van gemeenschapsgericht toerisme helpt mensen daadwerkelijk en houdt tradities in stand.

14. Welke verborgen bergbestemmingen zijn er buiten Sapa en Ha Giang?

Het Pu Luong natuurreservaat in Thanh Hoa is prachtig. Geweldige rijstterrassen, karstbergen, veel minder toeristen dan in Sapa. De Ta Xua-berg in Son La is indrukwekkend en biedt homestay-ervaringen. De noordwestelijke regio heeft nieuwere wandelpaden met een betere infrastructuur. Het Lan Binh-meer en de bergtoppen eromheen zijn rustiger dan Sapa. In de buurt van Phong Nha kun je trektochten maken door karstformaties die niet bij iedereen bekend zijn. Deze plekken worden steeds meer ontdekt nu mensen het overtoerisme proberen te vermijden. Je krijgt nog steeds de bergervaring, maar dan met minder drukte.