My Son Vietnam: ruïnes vanuit Hoi An, tickets en tips 2027

My Son in Vietnam is een vallei met ruïnes van bakstenen Cham-tempels, ongeveer 35 tot 40 km ten zuidwesten van Hoi An, minder dan een uur over de weg. De toegang kost 150.000 dong voor buitenlandse bezoekers, ongeveer 6 Amerikaanse dollar (circa 5,50 euro), en het terrein gaat om 06:00 uur open. Ga vroeg, trek er drie tot vier uur voor uit en verwacht ruïnes, geen Angkor. Prijzen gecontroleerd in oktober 2026.

Dat laatste punt bepaalt of het uitstapje voor jou de moeite waard is. Het meeste van wat hier stond, is in 1969 platgebombardeerd, en wie teleurgesteld terugkomt, had meestal een verloren stad aangepraat gekregen.

My Son: toegangsprijs en openingstijden

De prijzen komen overeen met de toeristische gids van de stad Da Nang over My Son. De kassa staat niet bij de tempels. Vanaf de poort brengt een elektrische shuttle je ongeveer 1,5 km de vallei in, en die vertrekt wanneer er genoeg mensen staan te wachten, niet volgens een dienstregeling. Lopen kost twintig minuten over een verharde weg. Sommige tourverkopers rekenen nog een feestdagtoeslag boven op het ticket, dus check dat als je datum op Tet of een nationale feestdag valt.

Er is geen formeel kledingvoorschrift, anders dan bij de actieve pagodes van de tempels en graven van Hue. Draag schoenen met grip op natte baksteen en neem een hoed mee. Tussen de tempelgroepen is heel weinig schaduw.

Hoe kom je bij My Son vanuit Hoi An en Da Nang

Sinds de provinciefusie van 2025 ligt My Son binnen het vergrote stadsgebied van Da Nang, en daarom staat in sommige nieuwere vermeldingen "My Son, Da Nang". Het is niet verplaatst. Hoi An is nog steeds de dichtstbijzijnde uitvalsbasis.

Vanuit het centrum van Da Nang moet je op 1 uur en 15 minuten tot 1 uur en 30 minuten per enkele reis rekenen. Een auto van een taxi-app brengt je erheen, maar een chauffeur die op je wacht is makkelijker dan een rit terug zoeken vanuit een vallei zonder dorp eromheen. Vraag naar een prijs inclusief wachten voordat je vertrekt.

De terugreis per rivierboot naar Hoi An over de Thu Bon, die meerdere touroperators aanbieden, kost extra tijd maar breekt de rit. Het is de moeite waard als je geen haast hebt en de rivier niet buiten haar oevers staat.

Is My Son de moeite waard?

Ja, als je gaat in de wetenschap van wat er over is. UNESCO plaatste het terrein in 1999 op de lijst als het best bewaarde centrum van de religieuze architectuur van het Champa-koninkrijk, en dat is het eerlijke verhaal: het is de belangrijkste Cham-plek van Vietnam, maar wel een beschadigde.

De meeste mensen brengen 15 minuten door in het museum, 15 minuten bij de dansvoorstelling en ongeveer twee uur te voet tussen de tempelgroepen. De torens die nog staan zijn klein, van een paar meter tot misschien de hoogte van een huis met twee verdiepingen. Het snijwerk in de baksteen is de reden om te komen, en dat beloont langzaam kijken meer dan groothoekfoto's.

E7 is een van de weinige torens in de vallei die je compleet ziet, met dak en al. Foto: Chainwit., CC BY 4.0.

Het past bij mensen die van geschiedenis en rust houden, en het laat zich netjes inpassen in een paar dagen rond Hoi An. Heb je daar maar één vrije dag en zeggen ruïnes je weinig, dan liggen de Marmerbergen in Da Nang dichterbij en zijn ze makkelijker.

De geschiedenis van de Cham in tweehonderd woorden

De Cham waren een hindoeïstisch koninkrijk dat meer dan duizend jaar lang de centrale kust van het huidige Vietnam beheerste. Rond 400 na Christus bouwde koning Bhadravarman I hier een heiligdom voor Shiva, vereerd als Bhadresvara, beschermer van de koningen. Het origineel was van hout en brandde af. De opvolgers waren van baksteen. Verder naar het zuiden staan Cham-torens die wel overeind bleven, onder andere rond de kuststad Quy Nhon.

Tussen de 4e en de 13e eeuw raakte de vallei vol torens. Toen de Franse geleerde Henri Parmentier haar in 1899 in kaart bracht, noteerde hij de resten van 71 bouwwerken, en hij gaf ze namen per lettergroep, A tot en met N. Zo staan ze nog altijd op de bordjes.

Elke laag springt een paar centimeter naar binnen, tot de muren elkaar bovenin raken. Foto: Gary Todd, CC0.

De torens zijn van gebakken steen, en het snijwerk is rechtstreeks in de afgewerkte muren uitgehakt in plaats van vooraf gevormd. Hoe de Cham de stenen zo strak aan elkaar wisten te hechten, is nog altijd onderwerp van discussie. De enige toren van natuursteen is B1.

Het terrein ligt in een gesloten vallei van ongeveer 2 km breed, omringd door heuvels. Die werd gekozen als heilige plek, en dezelfde vorm maakte er in de twintigste eeuw een natuurlijke schuilplaats van.

Het bombardement en de kraters

Tijdens de Vietnamoorlog was My Son een basisgebied voor Noord-Vietnamese troepen en de Vietcong. In augustus 1969 bombardeerden Amerikaanse vliegtuigen de vallei, en het grootste deel van de architectuur werd in één week vernietigd. Toren A1, die Franse restaurateurs eind jaren dertig hadden herbouwd en die velen het mooiste Cham-monument ter wereld vonden, bleef achter als een hoop stenen.

Sommige torens bestaan alleen nog als puin, gestut en overkapt tegen de regen. Foto: shankar s., CC BY 2.0.

Bomkraters zitten nog steeds in de grond tussen de groepen, inmiddels begroeid met gras. Niet-ontplofte munitie is geruimd rond de belangrijkste monumenten, maar niet op elke helling, dus blijf op de gemarkeerde paden. Dat is hier geen formaliteit.

De restauratie kwam in golven. Een Pools team onder leiding van Kazimierz Kwiatkowski werkte hier vanaf 1981, en de Archaeological Survey of India restaureerde tussen 2017 en 2022 de groepen A, H en K. Wat steigers en beschermende daken horen bij het bezoek.

Op dit voetstuk stond ooit de linga van A1, de toren die door het bombardement van 1969 een hoop stenen werd. Foto: Tycho, CC BY-SA 3.0.

My Son bij zonsopgang of in de middag

Ga bij opening. De reden is hitte en drukte, niet de zonsopgang zelf. Heuvels omringen de vallei, dus je ziet de zon niet boven de torens opkomen, en "zonsopgangtour" betekent vooral dat je rond 06:00 tot 06:30 uur aankomt, vóór de tourbussen. Wil je hitte en regen zoveel mogelijk ontlopen, kies dan de beste reistijd voor Hoi An met onze weergids per maand.

Het slechtste tijdvak is 09:30 tot 12:00 uur, wanneer de halvedagtours uit Hoi An allemaal tegelijk aankomen. Eind van de middag is een redelijke tweede keus als je er niet aan moet denken om om 05:00 uur opgehaald te worden, maar houd tijd over voor de ticketsluiting van 17:00 uur.

De vallei is ongeveer 2 km breed en aan alle kanten ingesloten door heuvels. Foto: Tycho, CC BY 3.0.

My Son bezoeken in de regen

Oktober en november zijn de natste maanden aan deze kust. Het terrein blijft open, de paden zijn verhard of van aangestampte aarde, en nevel op de heuvels staat de ruïnes goed. De problemen zijn gladde baksteen, modder in de lager gelegen groepen en de kans dat zwaar hoogwater op de Thu Bon de bootterugreis doet vervallen. Neem een lichte regenjas mee in plaats van een paraplu, waar je niets aan hebt als je je handen nodig hebt bij een trede.

My Son inpassen in een reis door Centraal-Vietnam

Een ochtend bij My Son laat de middag vrij voor de oude stad, en onze lijst met dingen om te doen in Hoi An vult de rest van de dag. Vanuit Da Nang combineer je het met de stranden en de bruggen uit de beste dingen om te doen in Da Nang.

De meeste reizigers gaan daarna naar het noorden. De trein over de Hai Van-pas van Da Nang naar Hue is het mooiste stuk spoor van het land, en onze 5-daagse route door Centraal-Vietnam laat zien hoe My Son, Hue en Phong Nha in één week passen. Ga je meteen door naar de grotten, dan kost de reis van Hoi An naar Phong Nha met bus of trein het grootste deel van een dag.

Phong Nha is op één nuttig punt het tegenovergestelde van My Son: het landschap is daar intact, en de grotten worden nog steeds verkend. Een dag te voet door de jungle naar een riviergrot is een goed tegenwicht voor een ochtend tussen ruïnes.