Waterbus Saigon: boottocht over de rivier voor 1 dollar

In elke hotellobby in District 1 van Ho Chi Minhstad staat hetzelfde rek met gelamineerde folders: sunset cruise, 45 minuten, cocktail inbegrepen, 25 dollar. Dinercruise met livemuziek, 40 dollar. Overal dezelfde foto, een stel op het dek dat verrukt naar een glas wijn kijkt.

Vier dagen liep ik langs die rekken, en toen stapte ik op een vrijdagavond in juni voor 15.000 VND op de waterbus in Saigon, een boot die een flink stuk dezelfde rivier op vaart. Dat is zo'n 57 dollarcent. Met z'n tweeën, heen en terug, vier kaartjes, 60.000 VND in totaal. Zeg maar een dollar vijftien per persoon voor vijf kwartier op de Saigon-rivier bij zonsondergang.

Raad ik mensen dus aan om die luxe dinercruise van 40 dollar over te slaan? Helemaal niet. Eerlijk, als je het kunt betalen, doe het vooral. Het is het absoluut waard. Ik nam de Saigon Waterbus omdat ik een krap budget had en bijna 3 weken om Vietnam van zuid naar noord te doen, dus ik moest slim zijn. Ik ben niet gierig hoor: een paar weken later had ik al een luxe cruise in Halong Bay geboekt. Voor mij had het dus weinig zin om in Saigon veel geld uit te geven aan een luxe diner op een boot, terwijl ik alle belangrijke bezienswaardigheden voor een veertigste van de prijs kon zien, haha.

De Saigon Waterbus is een gewone pendelboot van het openbaar vervoer en doet ook niet alsof hij iets anders is. Geen gids, geen drankjes, geen fotograaf. En juist daarom werkt het.

Het belangrijkste in het kort

• Prijs: 15.000 VND per persoon per rit, 30.000 VND retour (1,15 dollar)
• Vertrek: Bach Dang Wharf, 10B Ton Duc Thang, District 1, 500 meter lopen van de voetgangersstraat Nguyen Hue
• Wat wij deden: om 18.10 uur naar Binh An, 22 minuten op het water, om 19.03 uur terug, om 19.25 uur weer bij Bach Dang
• Beste vertrektijd: de boot die 30 tot 45 minuten voor zonsondergang vertrekt, in Saigon het hele jaar ergens tussen 17.00 en 17.45 uur
• Boeken: via saigonwaterbus.com of aan het loket op de pier
• De ene fout die je moet vermijden: maar één richting boeken en de andere niet

Wat de waterbus in Saigon eigenlijk is

Binnen airco en stoelen in rijen van drie, buiten de rivier: zo ziet een gewone rit met de waterbus eruit.

Openbaar vervoer met een onredelijk mooi uitzicht. De stad lanceerde hem in november 2017 als lijn 1: zo'n 11 kilometer de Saigon-rivier op, van Bach Dang Wharf midden in District 1 tot Linh Dong in Thu Duc.

Hij is gebouwd voor forenzen en vervoert die nog steeds vooral, plus een groeiend aantal mensen zoals ik, die doorhebben dat de goedkoopste boot op de rivier langs dezelfde skyline vaart als de dure. Op onze afvaart was misschien een derde toerist. De rest was op weg naar huis, met boodschappentassen tussen de voeten.

Er zijn nu acht pieren: Bach Dang, Thu Thiem, Ba Son, Binh An, Thao Dien, Thanh Da, Hiep Binh Chanh en Linh Dong. Ba Son en Thao Dien zijn de nieuwste en liggen allebei naast een metrostation, en dat blijkt het handigste aan het hele systeem als je buiten het centrum verblijft.

Waterbus Saigon: de prijs, en wat de boot ernaast kost

Eén rit kost 15.000 VND. Elke richting is een apart kaartje, dus retour betaal je 30.000 VND per persoon. Wij met z'n tweeën, beide kanten op: 60.000 VND, online met de creditcard betaald.

De toeristenboten vertrekken van dezelfde pier. Een rondvaart van een uur kost zo'n 12,50 dollar per persoon en de dinercruises zitten daar nog boven. De Art Cruise vaart vanaf 16.00 uur elk uur een tocht van 45 minuten.

Die boten bieden je dingen die deze niet heeft. Op de waterbus drukt niemand je een cocktail in de hand en er is geen uitleg over wat je ziet. Je krijgt de rivier, een briesje en ongeveer een tiende van de rekening.

Gratis reizen geldt voor passagiers boven de 70, kinderen onder de één jaar, mensen met een beperking en oorlogsveteranen. Kom je op een scooter, dan betaal je bij Bach Dang 10.000 dong parkeergeld.

De dienstregeling, en de valkuil aan het eind van de lijn

Voor dit uitzicht op de skyline ga je op de heenweg het best aan de linkerkant zitten.

Dit is het deel dat de meeste gidsen overslaan, en het is precies het deel dat je avond verpest als je het verkeerd doet.

Er zijn zo'n twintig afvaarten per dag in elke richting. De eerste boot vertrekt halverwege de ochtend uit Bach Dang en de laatste terug naar de stad vaart laat op de avond, in het weekend en op feestdagen nog later, als er extra afvaarten aan de dienstregeling worden toegevoegd. De officiële vaartijden zijn van maandag tot en met vrijdag van 7.00 tot 21.00 uur en in het weekend en op feestdagen van 7.00 tot 23.00 uur, volgens een dienstregeling die sinds 1 april 2026 geldt.

Het addertje onder het gras: de meeste afvaarten doen alleen de eerste vijf pieren aan. Maar een handvol boten per dag vaart de volle 52 minuten naar Linh Dong aan het eind van de lijn, en daartussen kunnen twee à drie uur zitten.

Vaar je in een opwelling door naar Linh Dong en mis je de terugweg, dan zit je op een pier in een buitenwijk van Thu Duc met een café, een parkeerplaats en een lange wachttijd. Een Grab van daar terug naar District 1 kost je zes à zeven keer wat je op het kaartje hebt bespaard.

Zoek de terugvaart op voordat je de heenreis koopt. Niet erna. De dienstregeling wordt ook regelmatig aangepast, dus check de site of bel 1900 63 68 30 op de dag zelf in plaats van op een blog te vertrouwen, deze inbegrepen.

Vertrek je 30 tot 45 minuten voor zonsondergang, dan krijg je precies dit licht op het water.

Bij welke halte stap je uit?

Binh An is de gulden middenweg, en daar zijn wij heen gegaan. Tweeëntwintig minuten varen, lang genoeg om de hele rivier aan je voorbij te zien trekken en kort genoeg dat er binnen een halfuur een boot terugkomt. Er zit een café aan de pier en eerlijk gezegd niet veel meer, maar dat geeft niet als de boot zelf het doel is.

Thao Dien, een paar minuten verder, is de betere keuze als je echt wilt uitstappen en iets wilt doen. Je komt aan bij Vincom Mega Mall en een metrostation, in het expatdeel van de stad waar je voor koffie Amsterdamse prijzen betaalt. Ga daar eten en neem daarna de metro terug in plaats van weer over het water.

Ba Son is de versie van tien minuten voor wie weinig tijd heeft. Je krijgt het mooiste stuk rivier, met de brug en de torens, en je stapt in het centrum uit naast een metrostation.

Thanh Da op veertig minuten is echt een andere stad: een laag, groen schiereiland vol visrestaurantjes aan het water, waar bijna niemand Engels spreekt en de prijzen navenant dalen. Alleen de moeite waard als je de boot terug hebt gecheckt.

Linh Dong is het eindpunt en daar zou ik niet heen gaan, tenzij je per se de hele lijn wilt afvinken. Het is een woonwijk in Thu Duc. Het landschap is twintig minuten eerder al niet interessant meer.

Tickets voor de waterbus in Saigon boeken

Begin op de officiële website van de Saigon Waterbus en volg de boekingslink, of vraag het aan het loket.

• Kies de reisdatum, de vertrekpier en de aankomstpier.

• Check of er een geschikte terugvaart is voordat je de heenreis betaalt.

• Koop elke rit die je nodig hebt en controleer of alle passagiers erbij staan.

• Sla de boekingsbevestiging en een eventuele ticketcode offline op.

• Lees de voorwaarden voor instappen, wijzigen en terugbetalen die bij je boeking staan.

Reken op minstens 20 tot 30 minuten speling bij de pier, en houd je aan een eerdere meldtijd als die op je ticket staat. Op drukke avonden of feestdagen boek je beter vooraf dan dat je op een plekje aan het loket gokt.

Een kaartje voor één afvaart is geen dagkaart. Ga er niet van uit dat je aan boord kunt blijven voor de terugweg of met hetzelfde kaartje bij meerdere pieren kunt uitstappen.

Hoe de boottocht in Saigon echt is

De boten zijn lage, brede catamarans, binnen met airco, met gestoffeerde stoelen in rijen van drie, een wc en wifi die bestaat zoals hotelwifi bestaat. Een stuk of zestig zitplaatsen. Achterin is een open gedeelte waar iedereen onder de vijfendertig meteen naartoe trekt om foto's te maken, ikzelf voorop.

De eerste tien minuten vanaf Bach Dang zijn het mooiste deel van de tocht. Je vaart onder de Ba Son-brug door met de nieuwe torens van Thu Thiem aan de ene kant en de oude stad aan de andere, en bij het wegvaren ligt de hele skyline achter je. Ga op de heenweg links zitten. Dat is de stadskant, waar de Bitexco-toren en later Landmark 81 staan.

Dan wordt de rivier breder en verdwijnt het ansichtkaart-Saigon. Roestige aken, diep in het water. Scheepswerven. Nipapalmen langs de oever met huisjes met golfplaten daken erachter, een paar honderd meter van woontorens waar appartementen voor een miljoen dollar worden verkocht. Dat contrast is de echte reden om dit te doen in plaats van een cruise die alleen rondjes over het mooie stuk vaart.

Na een minuut of twaalf dacht ik dat het mooiste voorbij was, want dan is het alleen nog bruin water en loodsen. Toen zakte de zon, zo'n tien minuten na vertrek, kleurde de hele rivier oranje en daarna roze, en borg ik mijn telefoon op. We kwamen in Binh An aan in het nagloeien, met achter ons de torens die één voor één aangingen.

De terugweg was een heel andere tocht. Om 19.03 uur was het helemaal donker, de hele stad verlicht bij het naderen, en Bitexco en Landmark 81 lieten hun kleurwisselingen over het water spelen. Zelfde prijs. Zo mogelijk een nog mooiere rit.

Zonsondergang is de beste tijd voor de waterbus in Saigon

Saigon ligt zo dicht bij de evenaar dat de zonsondergang het hele jaar nauwelijks verschuift. Op zijn vroegst rond 17.28 uur half november, op zijn laatst rond 18.17 uur op 21 juni. Er is dus geen seizoen om rekening mee te houden, alleen een tijdvak.

Neem een boot die 30 tot 45 minuten daarvoor vertrekt. Op de heenweg heb je het gouden uur en op de terugweg een verlichte skyline, voor dezelfde 15.000 dong als de afvaart van 11.00 uur, waarbij je achter schittering op het glas zit en je afvraagt waarom je dit doet.

Afvaarten op weekendavonden raken uitverkocht, en die rond zonsondergang het eerst. Boek 's ochtends als je op vrijdag of zaterdag gaat.

Onze fout: te ver van het centrum overnachten

Dit kostte ons meer dan alle boten, koffies en museumkaartjes van de reis bij elkaar, en het is het enige wat ik echt anders zou doen.

We boekten een verblijf ver buiten het centrum omdat het goedkoper was. Grotere kamer, rustigere straat, misschien 200.000 tot 250.000 dong per nacht goedkoper dan iets vergelijkbaars in District 1. In een spreadsheet leek het de slimme keuze.

Daarna werd alles wat we wilden doen een Grab-rit. Een auto dwars door Ho Chi Minhstad kost tussen de 60.000 en 150.000 dong, afhankelijk van de afstand en of het regent, en we namen er minstens twee per dag, soms vier. Reken op 200.000 tot 400.000 dong per dag die je meteen weer kwijt bent, plus veertig minuten file per rit.

Het geld was nog het kleinste verlies. De echte schade zat in wat het met ons gedrag deed. Als een koffie 25 minuten rijden en 80.000 dong betekent, ga je geen koffie halen. Dan blijf je binnen en scrol je. We hebben dingen overgeslagen waarvoor we speciaal daarheen waren gevlogen, omdat de deur uitgaan een prijskaartje had, en dat krijg je nooit meer terug.

Verblijf in District 1 of aan de beloopbare rand ervan en de meeste avonden beginnen bij nul. Je doet de deur open en je staat al midden in de stad. De kamer is kleiner en kost 300.000 dong meer, en aan het eind van de week heb je toch minder uitgegeven.

Zijn de prijzen in het centrum echt niet haalbaar, dan is het compromis om naast een metrostation of een waterbuspier te verblijven in plaats van zomaar ergens goedkoop. Thao Dien en Ba Son hebben er allebei een. Een metrorit kost 7.000 tot 20.000 dong, met een dagkaart van 40.000 dong en een driedagenkaart van 90.000 dong, tegenover zo'n 100.000 voor dezelfde rit met de auto. Met de metro naar Thao Dien, eten, bij schemering met de boot terug naar de stad. Een hele avond vervoer voor minder dan twee dollar.

Handig om te weten

Neem kleine biljetten mee. De cafés op de pier en de drankverkopers rond Bach Dang zijn niet blij met je briefje van 500.000, en bij zulke bedragen gaat contant geld nog altijd sneller dan pinnen.

Aan boord legt niemand iets uit. Geen commentaar, geen kaart aan de wand, geen enkele gids. Wil je weten waar je naar kijkt, lees dan van tevoren iets in, want je zit in een bus en een bus geeft geen context.

Regen verandert alles. Het regenseizoen loopt van mei tot oktober, en een middagbui sluit het achterdek en laat de ramen beslaan. Dan heb je 15.000 dong betaald om in een vochtige ruimte naar grijs te zitten kijken. Kijk een uur van tevoren even naar de lucht.

Je kunt niet aan boord blijven en meteen terugvaren. Bij het eindpunt stapt iedereen uit, dus de terugweg is een apart kaartje op een aparte afvaart, en daarom is de dienstregeling zo belangrijk.

Doe een koordje aan je telefoon als je vanaf het achterdek fotografeert. De wind is daar sterker dan hij lijkt, en de rivier geeft niets terug.